Neler Oluyor Hayatta?

Sadece sana bakabiliyorum su anda, insallah sende gordugunde beni hatirlarsin...

Halim yok hicbir sey yapmaya ne yazmaya ne calismaya ne de calistiklarimi bir kagida kusmaya. Istemiyorum galiba ugrasmayi bu islerle, anlamsiz bir dolu seyi ogrenmek icin mecalim kalmadi artik ogrensem bile dokemiyorum iste kagida bunlari, yapmiyorum, sikildim hepsinden. Her zaman bir yaris, her zaman stresli insanlar gormek istemiyorum hicbirini, hicbirinizi. Ya siz cok aptalsiniz veya ben... Bilmiyorum ki hepiniz bu kadar cabalayip nereye gitmek istiyorsunuz belki bir bok vardir orada benim henuz goremedigim, bilemedigim. Gercekten nereye gidiyorsun hic sordunuz mu kendinize. Acikcasi ben yeni yeni sormaya basladim nereye gidiyorum lan ben, ne yapiyorum burada...
Insallah sen benden once sorarsin.

Hedef, amac, emel vb. nedir bunlarin anlami acaba beni hayata baglayan seyler mi yoksa hayattan koparanlar mi? Neden 1 saat uyuyarak hayatimin bir gununu bombok ediyorum dunyanin en kutuphane olmayan kutuphanesinde bunlari yaziyorum? Acaba cok mu soru soruyorum gereksiz mi bunlar bunalimda miyim yoksa uyaniyor muyum gerceklerin ortasinda? Cok mu dusunuyorum, enayi miyim, yoksa sadece uykum var ve sacmaliyor muyum...
Insallah sen benden az soru sorarak dogruya ulasirsin.

Bir yer hayal ediyorum ogrenmek icin acaba amacsiz yasayabilir miyim diye. Su ana kadar bir amac icin mi yasiyor musum bilmek istiyorum bunu oraya gidince, yoksa kandirdim mi kendimi her zaman, aslinda yapay sacmaliklarin mi pesinden kosuyor musum bilmeden? Her zaman etrafima realisme kusarken cok mu abarttim bu olayi acaba? Birazcik hayalperest olmak rahatlatir mi insani ki? Hayalini bile kuramiyorum gidecegim yerin cunku onceden butun imajlari kafamiza cizmisler, onceden birileri kurmus bu hayalleri, bana ozel degil bu deniz kum gunes uzun sahil veya daglar arasinda tek basina bir kulube. Bu kadari da sart miydi be hayallerimizi bile klise haline getirdiniz, onlari dusunmekten utandirdiniz bizi. Su anda bir dag kulubesinde tek basima olmak istiyorum(bir tek sen olabilirsin yanimda ne de olsa daha konusamiyorsun.) ama internette olsun istiyorum yoksa sikilirim. Yahu nasil bagladiniz beni bu hayata? Hayallerim sizin, hayatim sizin. Neden bu kadar ele gecirdiniz beni bari ruyalarim bana kalsaydi. Onlarin icinden bile youtube videolari, reklam karelerindeki mor milka inegi firlayacak gibi. Dusunsene be sadece kendi gordugumuz ruyalar olsa anlatmasi yasak olsa sadece ben gorsem ve bende kalsa kendi zihnimin derinliklerinden gelse, oraya gomulse ve o gorsel sacmaliklar icine nufuz edememis olsa. Cok guzel olmaz mi? Henuz anlayamadigim garip gezegende sadece ve sadece bana ait birsey olsa sevgilim, en yakin arkadasim, annem, babam bile bilmese sen bilmesen sadece ben bilsem gozlerimi kapayinca o dunyaya gitsem...
Sana soylerim heralde anlatamazsin kimseye hatirlamazsin ki simdi sana anlatsam bunlari.

Cok sacmaladim biliyorum bunun icinde yaziyi hepsinin okunmayacagi bir boyuta ulastirmaya calisiyorum sikil ki yarida birak git belki de bana ozel kalsin en azindan bir kismi. O halde neden buraya yaziyorum bilmiyorum ki. Iste bu benim problemim ne yaptigimi bilmiyorum hep soyleneni yaptim goze hos goruneni yaptim ama neden yaptim bende bilmiyorum.
Insallah sen bilirsin ne yaptigini herseyi de sana gore olan dogrularla yaparsin.

Seni cok ozluyorum gercekten cok ozluyorum. Belki de su anda ozledigim baska seyler, ikiniz ustuste gelince boyle aptal oldum bilmiyorum. Ama keske eve gitsem ve seni gorsem, bilgisayarin ekraninda olmasan da gercekten dokunabilsem sana. Kosarak gelip bana uzansan keske gecen gun ekrandan elimdeki oyuncagini almaya calistigin gibi.
Ne de olsa kosabiliyorsun artik ben daha goremedim...